Państwowego i gospodarczego

Państwowego i gospodarczego na szerokiej bazie fachowców już dziesiątce. Nauką również. Jeszcze sport nie poddaje się starości, ale to już chyba ostatnia reduta. Nawet współczesna literatura, dotycząca spraw moralno-oby-czajowych, to przeważnie problematyka miłości pa­nów po pięćdziesiątce, utrzymujących stosunki z mło­dymi dziewczętami. Nie jest więc łaWy świat dla tych, co wchodzą w życie, zwłaszcza że ambicje mają duże, podczas gdy ich kwalifikacje, często nie z winy młodzieży, pozostawiają wiele do życzenia. Czy jednak te kontrowersje nie są również pozorne? Sądzę, że raczej tak. Sukcesy medycyny bardzo szybko będą w sensie pozytywnym zrównoważone przez rozmach budownic­twa socjalistycznego i słuszne tendencje do skrócenia czasu pracy. Instytuty naukowe już teraz rosną jak grzyby po deszczu. Zjawisko nierównomierności roz­woju poszczególnych gałęzi przemysłu czy też dyscy­plin naukowych nie oznacza jeszcze kontrowersji za­sadniczej. Raczej przeciwnie. W przemyśle młodzież wygrywa zdecydowanie i zajmuje niemal wszystkie stanowiska kierownicze. Ostatnio sytuacja młodzieży zmieniła się również i w nauce. Trudno natomiast mieć pretensję, że jednocześnie zaostrzają się kry­teria jakościowe, że wymagana jest stała praca nad sobą i rzetelna praca dla instytucji. Wracam więc do pierwotnej tezy. Podstawowym dla nas zagadnieniem jest nie problem pokoleń, lecz pro­blematyka młodzieży, i to głównie młodzieży wcho­dzącej w życie. Problematyka okresu dojrzewania i problematyka pierwszych lat pracy zawodowej. Sądzę, że w tego rodzaju postawieniu sprawy leży klucz do zaufania młodzieży i klucz do mówienia o współczesnym świecie językiem wspólnych faktów. Oczywiście pod warunkiem, że młodzież weźmie udział w naszej dyskusji. Młodzież i polityka Czy możemy powiedzieć, jak to twierdzą niektórzy, że młodzież stroni od polityki? Nie od zagadnień ide­owych i filozoficznych. Ale właśnie od polityki. Ak­tualnej polityki chwili bieżącej. Problem można oczywiście odwrócić. Czy polityka może być dzisiaj terenem wyżycia się młodzieży, czy może być przedmiotem sporów, walk i nieporozumień? Oczywiście mówimy o polityce aktualnej, o aktualnej ocenie wydarzeń międzynarodowych i wewnętrznych. Przyjrzyjmy się temu zagadnieniu bliżej. Orientacja polityczna nie jest grą w piłkę, którą poszczególni gracze dowolnie „wykopują\" na boisku. Zresztą i na boisku istnieją określone reguły gry i kto ich nie przestrzega, zostaje natychmiast wyłą­czony z „zabawy\". Realizowanie określonej linii poli­tycznej jest oczywiście zjawiskiem znacznie bardziej złożonym od reguł sportowych i wymagającym zna­jomości nie tylko „zasad gry\", lecz i znajomości praw ekonomicznych i społecznych. Stąd, rzecz prosta, udział w tej politycznej grze jest trudniejszy, a nawet kibi­cowanie nie jest bynajmniej takie proste jak w każ­dym innym wypadku. Dlatego gdy mówimy o polityce, nie myślimy o wol­nej „grze sił\". Takiej polityki nie ma nigdzie. Ani po tej, ani po tamtej stronie Łaby. Wszędzie działają zarówno siły społeczne, jak i ekonomiczne, zarówno bloki państwowe, jak i koncepcje polityczne. I dlatego wybór strony przesądza charakter naszego własnego udziału w życiu politycznym swojego kraju. Nie jest zresztą sprawą przypadku, że nawet dawna forma burżuazyjnej demokracji nigdzie właściwie nie jest przestrzegana. Panuje powszechnie bądź system „pre­zydencki\", bądź „premierowski\". W Ameryce, Francji, Anglii i NRF. U nas demokracja socjalistyczna po­siada wszystkie cechy centralizmu demokratycznego i jest współczesną formą dyktatury proletariatu, w której decyzje kolegialne są przyjmowane przez właściwe instancje państwowe i partyjne. Inaczej zresztą być nie może, gdyż kierowanie sprawami wagi państwowej wymaga znajomości szeregu faktów